Açlık Grevindeki Trans Mahpusun Mektubu

Posted on 10 Nisan 2014

1


Bafra T Tipi Kapalı Hapishanesi’nde tutulmakta olan trans mahpusların açlık grevinde olduğu iddiaları vardı. Bu iddialar üzerine çeşitli kurumlara başvurular yapılmış ancak net bir bilgi alınamamıştı. Açlık grevindeki trans mahpus Kocaeli Hapishanesi’ne sevk edilmesinin ardından KAOS GL’ye yazdığı bir mektupta durumunu ve yaşadıklarını anlattı.

Trans bir mahpusun hapishanede neler yaşayabileceğinin açık bir örneği olan, taciz, tecavüz, işkence, tehdit iddialarını içeren bu mektubu okuyucularımızla paylaşıyoruz:

Açlık Grevindeki Trans Mahpus: Ölmek İstemiyorum!

Perşembe, 10 Nisan 2014
Haber: Yıldız Tar
60 gündür açlık grevinde olan trans mahpus Avşa yaşadığı cinsel saldırıları, şiddeti, sürgünleri anlattı: 60 gündür açım ve ölmek istemiyorum. Çünkü ben daha yeşeremeden cezaevine girdim.
Bafra T Tipi Cezaevi’nde uğradıkları hak ihlallerinden dolayı açlık grevine başlayan translardan biri olan Avşa, Kaos GL Derneği’ne bir mektup yazarak yaşadıklarını anlattı.
Sistematik biçimde cinsel taciz ve şiddete maruz kaldığını, bu sebepten 60 gündür açlık grevinde olduğunu belirten Avşa, Bafra’dan alınıp Kocaeli Cezaevi’ne gönderildi. Avşa’nın uğradığı hak ihlalleri ise saymakla bitmiyor.
Avşa, 2009 yılında Giresun İnfaz Kurumu’nda kalırken infaz koruma memurunun cinsel istismarına maruz kalır. Yaşadıklarını delilleri ile birlikte yargıya taşır ve saldırıda bulunan memur Giresun Ağır Ceza Mahkemesi’nce hapis cezasına çarptırılır. Avşa ise can güvenliği neden gösterilerek Tokat İnfaz Kurumu’na nakledilir.
Tacizci memur peşini bırakmıyor
Tokat İnfaz Kurumu’nda ise istismar eden memur Avşa’nın peşini bırakmaz. Önce kendisi ziyarete gelir, ardından ise iş arkadaşı başka bir memur Tokat’ta çalışmaya başlar. Avşa’nın yaşadıklarını Tokat İnfaz Kurumu’ndaki herkes öğrenir. Baskılar sonucu Avşa önce Niğde, devamında Gümüşhane ve Bafra’ya sürülür.
Cinsel saldırı, meydan dayağı, sürgün!
Bafra’da da bu sefer başka memurların cinsel taciz ve şiddetine maruz kalır Avşa. 22 ay kaldığı Bafra’da; taciz ve tehditleri idareye anlatırken bir memur herkesin önünde saçlarından tutarak “meydan dayağı” atar. Şiddet uygulayan memur aynı zamanda daha önceden Avşa’ya cinsel tacizde bulunmuştur. Avşa Bafra’da yaşadıklarını şöyle anlatıyor:
“Şikayetinden vazgeç, iyi olmaz!”
“Yüzüm gözüm tanınmayacak hale geldikten sonra hastaneye gönderilmeyip kurum revirince basit bir raporla geçiştirilmek istendi. Ancak olay günü olan 23 Aralık 2013 tarihinden bir gün sonra fenalaşmam ile acilen Bafra Devlet Hastanesine kaldırılıp tedavim yapılarak detaylı rapor verildi. Ve kurumdaki bazı personel ve idareciler yanıma gelerek bana saldıran memurun psikolojik sorunları olduğunu, anti-depresan ilaçlar ile ayakta durduğunu, şikayetimden vazgeçmemi, aksi takdirde tarafım için iyi olmayacağını söylediler.”
“Travestiye taciz olmaz!”
Kamera kayıtları ve hastane raporlarına rağmen Avşa’nın şikayetleri “kovuşturmaya gerek yoktur” denilerek geçiştirilir. Ortada taciz yoktur, çünkü Avşa travestidir! Ve “Travesti oluşundan ötürü taciz hayatın olağan akışına aykırıdır, mümkün değildir!”
60 gündür açlık grevinde, hayati tehlikesi var
Bütün bu yaşadıklarından sonra Avşa açlık grevine girer. Mektubu yazdığı sırada açlık grevi 60. günündedir. 16 Şubat’ta Bafra’da yapılan muayenede sıvı kaybından dolayı hayati tehlike altında olduğu belirtilir. 2 ay içinde 20 kilo kaybeder:
“Korkulan odur ki, dosyamda ve elimde bulunan, daha önce Giresun İnfaz Kurumu’nda uğradığım cinsel saldırının failleri memurların hapis cezası alması ve tatsız olayların da kendilerinin de aynı şeyi yaşamaktan korktukları için tarafıma haksız ve tamamen asılsız beyanlarla dava açılmıştır. Ben de sesimin yüksek makamlarca duyulması amacı ile 60 gündür açlık grevinde bulunmaktayım. 16 Şubat’ta Bafra Hastanesi’nde yapılan tedavilerim esnasında vücudumdaki sıvı kaybından dolayı hayati riskim olduğu rapor edildi.
“Ölmek istemiyorum, yeşeremeden cezaevine girdim”
“Bozulan sağlığım ciddi anlamda hayatımı tehdit etmeye devam edip sağlığımın ciddiyetini koruduğunu bilmenizi isterim. 2-3 Nisan’da ailem de bizzat yüce Adalet Bakanlığımıza başvurup ziyarette bulunarak tüm mağduriyetlerimi sundular.
“84 kilodan 2 ay içinde 62 kiloya düştüm. Tüm mağduriyetimi resmi olarak yüksek mercilere dilekçelerim ile beyan etsem de bir neticeye ulaşamadım. Allah kimseyi açlık ile terbiye etmesin. 60 gündür açım ve ölmek istemiyorum. Çünkü ben daha yeşeremeden cezaevine girdim.”
Reklamlar